کاهش محسوس تردد کشتی های کالایی در تنگه هرمز دوباره توجه بازار انرژی و حمل ونقل را به یکی از حساس ترین مسیرهای تجاری جهان جلب کرده است. برای فعالان صنعتی ایران، این موضوع صرفاً یک خبر بین المللی نیست؛ زیرا هرمز مستقیماً با صادرات انرژی ایران، جریان کالا در خلیج فارس و ریسک های لجستیکی منطقه پیوند دارد.
بر اساس گزارش رویترز در ۲ سپتامبر ۲۰۲۶، تنها چهار کشتی کالایی در روز سه شنبه از تنگه هرمز عبور کردند؛ در حالی که این رقم یک روز قبل ۱۰ کشتی و میانگین ۱۰ روزه حدود ۱۳ کشتی بود. رویترز تأکید کرده است که این داده ها مقدماتی هستند و برخی شناورها ممکن است هنگام عبور فرستنده های خود را خاموش کنند، بنابراین تعداد واقعی می تواند با داده های رهگیری عمومی تفاوت داشته باشد.
چرا افت تردد هرمز برای صنعت مهم است؟
اهمیت هرمز فقط به تعداد کشتی ها محدود نمی شود. آژانس بین المللی انرژی این تنگه را یکی از حیاتی ترین گلوگاه های انتقال نفت جهان می داند. طبق داده های IEA، در سال ۲۰۲۵ به طور متوسط حدود ۲۰ میلیون بشکه در روز نفت خام و فرآورده نفتی از این مسیر عبور کرده و این حجم تقریباً معادل یک چهارم تجارت دریایی نفت جهان بوده است.
داده های اداره اطلاعات انرژی آمریکا نیز شدت تغییر جریان در سال ۲۰۲۶ را نشان می دهد. EIA برآورد کرده است که حجم نفت و مایعات نفتی عبوری از هرمز از متوسط ۲۱.۶ میلیون بشکه در روز در سه ماهه چهارم ۲۰۲۵ به ۴.۹ میلیون بشکه در روز در سه ماهه دوم ۲۰۲۶ کاهش یافته است. این مقایسه نشان می دهد که مسئله فقط یک افت روزانه در تردد نیست و بازار انرژی در ماه های اخیر با اختلال گسترده تری در این مسیر روبه رو بوده است.

ارتباط این تحول با بازار ایران چیست؟
برای ایران، هرمز هم مسیر جغرافیایی تجارت دریایی و هم بخشی از زیرساخت عملی صادرات انرژی است. بنابراین کاهش پایدار تردد می تواند ریسک عملیاتی شرکت هایی را که به حمل دریایی، صادرات، واردات یا تأمین کالا از بنادر جنوبی وابسته اند افزایش دهد. این به معنای آن نیست که هر کاهش روزانه در تعداد کشتی ها فوراً هزینه تمام شده صنایع ایران را بالا می برد؛ اما ادامه محدودیت ها می تواند بر تصمیم شرکت های کشتیرانی، زمان بندی حمل، دسترسی به ظرفیت حمل و هزینه های مرتبط با ریسک مسیر اثر بگذارد.
برای تولیدکنندگان و تأمین کنندگان صنعتی، اهمیت موضوع در همین نقطه است. شرکتی که مواد اولیه وارد می کند، تجهیزی را از مسیر دریایی تحویل می گیرد یا محصولی را صادر می کند باید علاوه بر قیمت کالا، ریسک مسیر و زمان تحویل را نیز در محاسبات خود ببیند. در شرایط اختلال، حتی کسب وکارهایی که مستقیماً با نفت فعالیت نمی کنند ممکن است از طریق حمل ونقل، انرژی و تأخیر زنجیره تأمین تحت تأثیر قرار گیرند.
بازار انرژی چه نشانه ای می دهد؟
گزارش ماه اوت آژانس بین المللی انرژی نشان می دهد بارگیری نفت در اوایل ژوئیه تا حدود ۲۰ میلیون بشکه در روز افزایش یافته بود، اما در ادامه همان ماه به حدود ۱۲ میلیون بشکه در روز کاهش یافت. IEA همچنین اختلال هرمز را یکی از عواملی دانسته که بر برآورد عرضه جهانی نفت و دسترسی به فرآورده ها فشار وارد کرده است.
این داده ها یک نکته مهم برای تحلیل بازار دارد: وضعیت هرمز ثابت نیست و ممکن است در بازه های کوتاه بهبود یا بدتر شود. بنابراین یک عدد روزانه نباید به تنهایی مبنای نتیجه گیری درباره آینده قیمت انرژی یا تجارت منطقه قرار گیرد. روند چندروزه و چندماهه، وضعیت امنیت مسیر، ظرفیت مسیرهای جایگزین و رفتار شرکت های کشتیرانی باید در کنار هم دیده شوند.
چه چیزی باید در ادامه دنبال شود؟
برای فعالان بازار ایران، سه شاخص اهمیت بیشتری دارند: تعداد و نوع کشتی های عبوری از تنگه، حجم واقعی نفت و فرآورده ای که از مسیر منتقل می شود و تغییر در مسیرهای جایگزین. همچنین هر نشانه ای از بازگشت پایدار جریان حمل یا کاهش دوباره آن می تواند برای برنامه ریزی واردات، صادرات و مدیریت موجودی صنایع مهم باشد.
واقعیت تأییدشده: داده های رویترز از افت تردد روزانه نسبت به میانگین اخیر خبر می دهد و IEA و EIA نیز اهمیت جهانی هرمز و کاهش شدید جریان نفت در بخش هایی از سال ۲۰۲۶ را ثبت کرده اند.
تحلیل: ادامه افت تردد می تواند ریسک لجستیک و عدم قطعیت زنجیره تأمین را برای کسب وکارهای وابسته به مسیرهای خلیج فارس افزایش دهد.
احتمال: اثر نهایی بر هزینه حمل، قیمت انرژی و زمان تأمین به مدت اختلال، شرایط عملیاتی مسیر و میزان استفاده از مسیرهای جایگزین بستگی دارد و از داده های فعلی نمی توان مقدار قطعی آن را تعیین کرد.
منابع
Reuters – Shipping traffic via Strait of Hormuz